Θα υπέθετε κανείς ότι πρόκειται για γάτα. Κι, όμως, πρόκειται για αλεπού! Μια αλεπού διαφορετική από τις άλλες, όχι τόσο γιατί δεν ζει στο δάσος, αλλά πρωτίστως γιατί επιλέγει (!) να ζει ως κατοικίδιο. Όλη μέρα βρίσκεται στο pet shop, ενώ τα βράδια κοιμάται σε διαμέρισμα, πάνω από το μαγαζί, που της έχει παραχωρήσει ο επί 36 χρόνια ιδιοκτήτης του pet shop, ο 56χρονος Στιβ Εντιγκτον.

«Όταν έγινε 14 εβδομάδων την πήγα στο δάσος για να ζήσει στο φυσικό της περιβάλλον, αλλά επέστρεψε ύστερα από λίγες ώρες», λέει στην «Ε» ο κ. Εντιγκτον. Βέβαια, τονίζει ότι «ποτέ δεν την έκλεισα σε κλουβί και στο διαμέρισμα αφήνω το παράθυρο πάντα ανοιχτό, σε περίπτωση που θελήσει να φύγει. Όμως, εκείνη τόσα χρόνια τώρα δεν πάει πουθενά».

Γιατί η 7χρονη πια αλεπού αρνείται πεισματικά να εγκαταλείψει το διαμέρισμά (!) της; Τι ήταν εκείνο που την έκανε να επιστρέψει -ύστερα από λίγες ώρες μάλιστα- αφότου την άφησε στο στοιχείο της; Οι περισσότεροι θα έλεγαν ότι επέστρεψε γιατί εκεί βρίσκει τροφή. Εμείς διαφωνούμε! Πιστεύουμε ότι ο λόγος που επέστρεψε είναι γιατί ήξερε ότι εκεί την περίμενε μια ζεστή αγκαλιά!

Ωστόσο, ο Στιβ υπογραμμίζει ότι «προσαρμόστηκε τόσο γρήγορα γιατί ήταν μόλις 10 ημερών όταν μου την έφεραν, σε συνδυασμό με το ότι δεν έχει αποκοπεί από το φυσικό της περιβάλλον, αφού κάθε βράδυ την πηγαίνω βόλτα στο δάσος, όπου μπορεί να είναι αλεπού. Συνιστώ, λοιπόν, σε κάποιον που θέλει να υιοθετήσει αλεπού, να το κάνει μόνο στην περίπτωση που το ίδιο το ζώο το επιθυμεί».

Ελάχιστες είναι οι ώρες που μένει μόνη της στο διαμέρισμα, μια και ο Στιβ πηγαίνει στο μαγαζί από τις 7 κάθε πρωί και το βράδυ φεύγει πολύ μετά τις 8.30, όταν κλείνει. «Κάνει σαν τρελή από τη χαρά της όταν με βλέπει κάθε πρωί, λες και έχει να με δει μήνες. Ορμάει πάνω μου, σηκώνει τα πόδια της όπως οι σκύλοι. Άλλες φορές έρχεται και ξαπλώνει -για ώρες- στα πόδια μου, έτσι μου εκδηλώνει την τρυφερότητα και την αφοσίωσή της. Για την πρώτη γυναίκα του γιου μου και την κόρη του από τον πρώτο του γάμο, αν και τις βλέπει πια σπάνια, κάνει σαν τρελή από τη χαρά της, δεν τις ξεχνάει, τις θυμάται και μάλιστα πάρα πολύ καλά. Δεν ξεχνά την αγάπη που της έδειξαν. Είναι και παιχνιδιάρα, θέλει να την κυνηγάω», μας λέει.

Ακόμη ένας λόγος που η αλεπού αισθάνθηκε αμέσως ασφάλεια και οικειότητα οφείλεται και στο ότι ο κ. Στιβ εφαρμόζει μια πρωτοποριακή μέθοδο: όλα τα ζώα στο μαγαζί κυκλοφορούν ελεύθερα, δεν είναι κλεισμένα σε κλουβιά, ενώ οι αγκαλιές και τα χάδια είναι καλοδεχούμενα για όποιον ενδιαφέρεται! Γι' αυτό και γίνονται τα καλύτερα κατοικίδια γιατί έχουν μάθει να επικοινωνούν με τους ανθρώπους.

Γάτες, ποντίκια, κουνέλια συμβιώνουν αρμονικά και είναι αγαπημένα (ναι, τα πάνε καλά και οι γάτες με τα ποντίκια), όλα μαζί μια μεγάλη ευτυχισμένη οικογένεια! Και επειδή ο Στιβ δεν τα αντιμετωπίζει ως αντικείμενα προς πώληση, όσα ζώα δεν υιοθετούνται περνούν όλη τους τη ζωή στο pet shop. Οι γάτες το βράδυ κοιμούνται σε διαμέρισμα πάνω από το μαγαζί, στο ένα διαμέρισμα η αλεπού, στο άλλο οι γάτες! Τα ποντίκια και τα κουνέλια κοιμούνται στα κλουβιά τους στο μαγαζί.

Η αγάπη του για τα ζώα ξεκινάει από την παιδική του ηλικία: «Μεγάλωσα στο Tadley με ζώα, οι γονείς μου είχαν pet shop, ενώ οι γονείς του πατέρα μου είχαν φάρμα όπου έμαθα να συνυπάρχω με τα ζώα και ότι όλα τα ζώα μπορούν να γίνουν φίλοι με τον άνθρωπο, αρκεί να τους φερθείς με αγάπη και σεβασμό», μας λέει.

Με τη σύζυγό του στο σπίτι έχουν 3 γάτες και 1 σκύλο. Η αγάπη τους για τα ζώα είναι ένα από τα πράγματα που τους ενώνει: «Η γυναίκα μου έχει μαγαζί με είδη ιππασίας, ενώ παλιότερα εργαζόταν ως νοσοκόμα σε κτηνιατρική κλινική».