Video from Adespoto.tv.

Έρευνα ασφαλιστικής εταιρείας κατοικιδίων στο εξωτερικό αποκαλύπτει πως ορισμένες ράτσες σκύλων είναι περισσότερο πιθανό να εμφανίσουν καρκίνο.

Ο πανέμορφος ΤANGO βρέθηκε σε ηλικία 2,5 μηνών δίπλα στις σιδηροδρομικές γραμμές.

Το τρένο που πέρασε σκότωσε το αδελφάκι του και έκοψε τα πίσω πόδια του Tango πάνω από τις πατούσες.

Συστήθηκε ευθανασία αλλά ήταν τόσο χαριτωμένος και συνεργάσιμος που οι υπεύθυνοι του Καταφυγίου Ζώων της Θεσσαλονίκης αποφάσισαν να το παλέψουν. ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO!
Επί 2 μήνες χρειαζόταν 2-3 φορές την ημέρα αλλαγές ώστε να μην μολυνθεί . Μετά όταν επουλώθηκαν σε μεγάλο βαθμό τα κομμένα σημεία, άρχισε να κάνει προσπάθειες βαδίσματος και να προσπαθεί να τρέξει στο καταφύγιο ώσπου στο τέλος τα κατάφερνε πολύ καλά.

Υιοθετήθηκε στο εξωτερικό όπου τελικά ο TANGO έγινε ένα σκυλί σαν όλα τα άλλα και μπορεί πιά να τρέχει με την άλλη σκυλίτσα της οικογένειας στα λειβάδια χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα.

Μέχρι τώρα, από τον Φλεβάρη του 2010, ο Φιλοζωικός Σύλλογος Χανίων ενημέρωσε 1.800 μαθητές και εκπαιδευτικούς, μέσα από παρουσιάσεις σε σχολεία, και ενημερωτικές εκδηλώσεις. Επιπρόσθετα σε συνεργασία με τον Σύλλογο Κτηνοτρόφων, ξεκινάει το καλοκαίρι ενημερωτική εκστρατεία στα χωριά του νομού από κοινού, για ενημέρωση των κτηνοτρόφων σχετικά με τις ευθύνες και υποχρεώσεις τους απέναντι στους ποιμενικούς σκύλους τους, η εικόνα των οποίων αποτελεί πληγή για τη χώρα μας. Για οποιαδήποτε επιπλέον πληροφορία μπορείτε να επικοινωνήσετε με το chaniapets@yahoo.gr

Το καλααζάρ είναι από τις συχνότερα εμφανιζόμενες νόσους των σκύλων στην Ελλάδα. Κάθε χρόνο μεγάλος αριθμός σκύλων πεθαίνει λόγω της ασθένειας, ενώ σημαντικός είναι και ο αριθμός των ζώων που είναι φορείς της νόσου. Ο ΠΕΣΥΔΑΠ σε συνεργασία με την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστήμιου Κρήτης, διενήργησε έρευνα προκειμένου να διαπιστωθεί το ποσοστό των σκύλων που φέρουν τη νόσο στους 22 δήμους - μέλη του.

Για τις ανάγκες της έρευνας πραγματοποιήθηκαν εξετάσεις αίματος σε όλα τα αδέσποτα σκυλιά τα οποία εισήλθαν στο «Διαδημοτικό Κέντρο Περίθαλψης Αδέσποτων Ζώων» (ΔΙΚΕΠΑΖ) του ΠΕΣΥΔΑΠ.

«Το 2008 και το 2009 το ποσοστό των νοσούντων ζώων κυμάνθηκε στο 14% με 16 %. Αν συνυπολογίσουμε στην έρευνα και τα ύποπτα κρούσματα, τότε προκύπτει ότι το 20% των αδέσποτων ή το 1 στα 7 αδέσποτα είναι φορέας του καλααζάρ», εξηγεί ο πρόεδρος του ΠΕΣΥΔΑΠ Γρηγόρης Γουρδομιχάλης.

«Το αντίστοιχο ποσοστό από την ίδια έρευνα που διεξήγαγε ο ΠΕΣΥΔΑΠ το έτος 2006 ήταν 25%. Η μείωση του ποσοστού των αδέσποτων ζώων που είναι φορείς του καλααζάρ στους δήμους-μέλη του ΠΕΣΥΔΑΠ, σε σχέση με το ποσοστό που προέκυψε από την αντίστοιχη έρευνα που πραγματοποιήσαμε το 2006, οφείλεται στην αποτελεσματική δράση του ΔΙΚΕΠΑΖ, στα προγράμματα ενημέρωσης που υλοποίησε ο ΠΕΣΥΔΑΠ και στην κατανόηση των πολιτών για την αναγκαιότητα λήψης μέτρων προστασίας των ζώων από τη σκνίπα», αναφέρει ο κ. Γουρδομιχάλης.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Κτηνιατρικής κ. Χαραλαμπίδη, «το ποσοστό μόλυνσης στην Αθήνα αγγίζει το 8%, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στον Πειραιά ανέρχεται στο 7,5%. Η διαφορά με τα δικά μας αποτελέσματα δικαιολογείται από το γεγονός ότι στη μελέτη μας δεν εξετάστηκαν δεσποζόμενα σκυλιά, στα οποία το ποσοστό νόσησης είναι μικρότερο».

Αντιμετώπιση
«Σε άλλες περιοχές της χώρας το αντίστοιχο ποσοστό αγγίζει και το 50%. Πρόκειται για μια επιδημία η οποία ενέχει κινδύνους και για τη δημόσια υγεία. Είναι ανάγκη να υπάρξει προσπάθεια καταπολέμησης της νόσου και η καλύτερη αντιμετώπιση της επιδημίας αυτής είναι η πρόληψη. Αυτή συνίσταται στην εφαρμογή εντομοκτόνων και αντιπαρασιτικών κολάρων στον σκύλο, ούτως ώστε να μην μπορεί να πλησιάσει η σκνίπα. Παράλληλα, συστήνονται συχνές εξετάσεις αίματος για να γίνει έγκαιρη διάγνωση και αποτελεσματικότερη θεραπεία», συμπληρώνει ο πρόεδρος του ΠΕΣΥΔΑΠ.

«Θεωρούμε ότι η αντιμετώπιση της νόσου στον σκύλο είναι θέμα τόσο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, όσο και του υπουργείου Υγείας. Και τα δυο υπουργεία πρέπει να χρηματοδοτήσουν δράσεις για τον περιορισμό της επιδημίας».

ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΣΚΝΙΠΑΣ ΜΕΤΑΔIΔΕΤΑΙ Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ

Η μετάδοση της ασθένειας στον σκύλο γίνεται έμμεσα μέσω της σκνίπας του γένους «Phlebotomus». Οι σκνίπες κυκλοφορούν τους ζεστούς μήνες του χρόνου και τσιμπούν μόνο μετά τη δύση του ηλίου.

Ο σκύλος νοσεί εβδομάδες ή και χρόνια μετά το νύγμα, αλλά στο διάστημα αυτό είναι φορέας και μπορεί να μεταδώσει τη νόσο στις διάφορες σκνίπες που απομυζούν αίμα από αυτόν.

Η νεφρική ανεπάρκεια αποτελεί και την πρώτη αιτία θανάτου ενός σκύλου που πάσχει από Λεϊσμανίαση. Η νόσος καταλήγει στον θάνατο του ζώου, αν δεν χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπεία.

«Προκαλούν τα δημιουργήματα αυτά τις ιδέες μας για το τι είναι άνθρωπος;» διερωτάται ο Μάρτιν Μπόμπροου, καθηγητής Ιατρικής Γενετικής στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ και επικεφαλής της 14μελούς ομάδας που ανέλαβε τη μελέτη.

«Είναι σημαντικό να εξετάσουμε αυτά τα ερωτήματα τώρα, ώστε να αναγνωριστούν τα κατάλληλα όρια και να μπορέσει η έρευνα να κάνει πραγματικότητα το δυναμικό της» επισημαίνει ο καθηγητής στο Reuters.

Η εισαγωγή ανθρώπινων γονιδίων σε ζώα δεν είναι βέβαια νέα υπόθεση: Το ανθρώπινο γονίδιο που ευθύνεται για τη νόσο του Χάντινγκτον έχει μεταφερθεί σε μακάκους, ώστε να χρησιμοποιηθούν ως ζωικό μοντέλο για τη μελέτη της πάθησης· ποντίκια με ανθρώπινα γονίδια χρησιμοποιούνται ως μοντέλο για το σύνδρομο Ντάουν, και ποντίκια με κύτταρα ανθρώπινου ήπατος υποβάλλονται σε δοκιμασίες φαρμάκων.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι η νομοθεσία δεν είναι σαφής ως προς μέχρι πού μπορεί να φτάσει η εισαγωγή ανθρώπινου γενετικού υλικού σε πειραματόζωα.

«Νοιάζονται οι περισσότεροι από εμάς αν φτιάξουμε ένα ποντίκι του οποίου τα κύτταρα του αίματος ή του ήπατος είναι ανθρώπινα; Πιθανότατα όχι» εκτίμησε ο Δρ Μπόμπροου.

«Αν όμως μπορεί να μιλήσει; Αν μπορεί να σκεφτεί; Αν έχει συνείδηση με ανθρώπινο τρόπο. Αυτή η περίπτωση είναι τελείως διαφορετική» είπε.

Η συζήτηση για το θέμα αναζωπυρώθηκε πέρυσι στη Βρετανία, όταν οι επιστήμονες έλαβαν άδεια να δημιουργήσουν ανθρώπινα έμβρυα από ωάρια κουνελιού ή αγελάδας.

Η εξέλιξη προκάλεσε οργισμένες αντιδράσεις, κυρίως από θρησκευτικές οργανώσεις, αν και οι επιστήμονες διαβεβαίωσαν ότι τα έμβρυα θα καταστρέφονταν έπειτα από 14 ημέρες και θα χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για τη μελέτη των εμβρυικών βλαστοκυττάρων.

Η επόμενη εξέλιξη που θα μπορούσε να προκαλέσει αντίστοιχες αντιδράσεις θα μπορούσε να είναι η καλλιέργεια ανθρώπινων οργάνων μέσα στον οργανισμό ζώων.

Η έρευνα ανοίγει το δρόμο για την καλλιέργεια περίπλοκων ανθρώπινων οργάνων όπως τα γεννητικά όργανα και το συκώτι, χρησιμοποιώντας ως πρώτη ύλη κύτταρα από τον οργανισμό των ίδιων των ασθενών, αναφέρουν οι ερευνητές στο Proceedings of the National Academy of Sciences.

O Δρ Αντονι Αντάλα, επικεφαλής των πειραμάτων στο Πανεπιστήμιο του Ουέικ Φόρεστ στη Βόρειο Καρολίνα, ήταν φυσικό να εστιαστεί στο πέος, δεδομένου ότι είναι ουρολόγος παιδίατρος που ειδικεύεται στις παθήσεις και τις συγγενείς ανωμαλίες του ουρογεννητικού συστήματος.

«Αυτή ήταν η έμπνευση για αυτή την εργασία. Βλέπουμε συνέχεια μωρά και ανωμαλίες των γεννητικών οργάνων» ανέφερε στο Reuters.

Ο Αντάλα και οι συνεργάτες του αρχικά αφαίρεσαν τα πέη από 12 κουνέλια και αφαίρεσαν από τα όργανα όλα τα ζωντανά κύτταρα, μέχρι να απομείνει μόνο μια «σκαλωσιά» από συνδετικό ιστό.

Πάνω σε αυτές τις σκαλωσιές τοποθετήθηκαν κύτταρα από άλλα κουνέλια, τα οποία αφέθηκαν να πολλαπλασιαστούν στο εργαστήριο μέχρι να σχηματίσουν νέα «πέη».

Ήταν ένα δύσκολο επίτευγμα, για το οποίο χρειάστηκαν 18 χρόνια προσπαθειών. «Έπρεπε να βρούμε τους κατάλληλους αναπτυξιακούς παράγοντες, τη σωστή «σούπα» για την καλλιέργεια των κυττάρων» εξηγεί ο Αντάλα.

Το σημαντικό ήταν να αναπτυχθούν δύο είδη κυττάρων, τα λεία μυικά κύτταρα από τα οποία αποτελείται το σπογγώδες σώμα του πέους, και τα ενδοθηλιακά κύτταρα που δίνουν αιμοφόρα αγγεία για την τροφοδοσία του οργάνου.

Έξι εβδομάδες μετά την έναρξη της καλλιέργειας, τα τεχνητά πέη μεταμοσχεύτηκαν πίσω στα ακρωτηριασμένα πειραματόζωα, τα οποία φρόντισαν να τα χρησιμοποιήσουν άμεσα:

Όταν τοποθετήθηκαν στο ίδιο κλουβί με θηλυκά κουνέλια, όλα τα αρσενικά με μεταμοσχευμένα πέη ζευγάρωσαν μαζί τους εντός ενός λεπτού, και τέσσερα από τα θηλυκά γέννησαν αργότερα μιξρά.

Τα άτυχα αρσενικά στα οποία μεταμοσχεύτηκε μόνο η «σκαλωσιά», για λόγους σύγκρισης, ούτε καν προσπάθησαν να ζευγαρώσουν.

Ο Δρ Αντάλα ελπίζει τώρα ότι το επίτευγμα μπορεί να επαναληφθεί και με άλλα όργανα: «Στο παρελθόν είχαμε δημιουργήσει ιστό κλειτορίδας. Έχουμε εκτεταμένες εργασίες σε εξέλιξη για τους νεφρούς και το ήπαρ» αναφέρει.

»Ασθενείς με συγγενείς ανωμαλίες, καρκίνο του πέους, τραύματα του πέους, και ορισμένους τύπους οργανικής στυτικής δυσλειτουργίας θα μπορούσαν να ωφεληθούν από αυτή την τεχνολογία στο μέλλον» υπόσχεται ο ερευνητής.

Η ανακάλυψη αυτή μπορεί τελικά να οδηγήσει στην αντικατάσταση μέχρι και του 80% των ποντικιών που σήμερα χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο νέων φαρμακευτικών ουσιών. Κάτι τέτοιο, εκτός από τα…ποντίκια, θα ωφελήσει και τις φαρμακευτικές εταιρίες που προσδοκούν να εξοικονομήσουν, με την χρήση εντόμων πλέον, σημαντικά χρόνο και χρήματα.

Η σχετική έρευνα παρουσιάστηκε από το βιολόγο Κέβιν Κάβανο, του Εθνικού Πανεπιστημίου της Ιρλανδίας, στο συνέδριο της Εταιρίας Γενικής Μικροβιολογίας στο Εδιμβούργο, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ.

Ήδη συχνά οι ερευνητές ξεκινούν τους ελέγχους των νέων φαρμάκων πάνω σε προνύμφες εντόμων για να πάρουν μια πρώτη ιδέα του αποτελέσματος και στη συνέχεια χρησιμοποιούν ποντίκια για να επιβεβαιώσουν τα αποτελέσματα των αρχικών δοκιμών. Η μέθοδος αυτή έχει αποδειχτεί φθηνότερη και σαφώς ταχύτερη, καθώς τα τεστ σε έντομα δίνουν αποτελέσματα μέσα σε μόλις δύο μέρες, ενώ τα τεστ σε ποντίκια χρειάζονται συνήθως ένα έως ενάμιση μήνα.

Σύμφωνα με την έρευνα των Κάβανο και των συνεργατών του, τα ουδετερόφιλα (λευκά κύτταρα του αίματος που αποτελούν μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος των θηλαστικών) και τα αιμοκύτταρα (που κάνουν ανάλογη δουλειά στα έντομα) αντιδρούν με παρόμοιο τρόπο στα μικρόβια. Παράλληλα, τόσο τα κύτταρα των θηλαστικών όσο και των εντόμων παράγουν χημικές ουσίες με παρόμοια δομή, οι οποίες μετακινούνται στην επιφάνεια των κυττάρων για να σκοτώσουν τα μικρόβια της μόλυνσης. Το ανοσοποιητικό σύστημα των θηλαστικών είναι δομικά και λειτουργικά κατά περίπου 90% όμοιο με αυτό των εντόμων, παρόλο που πάνω από 400 εκατ. χρόνια εξέλιξης χωρίζουν το ένα από το άλλο, όπως δήλωσαν οι ερευνητές.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι σκόροι, οι κάμπιες και οι φρουτόμυγες μπορούν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο νέων αντιμικροβιακών φαρμάκων ή για να μελετηθεί πόσο παθογόνοι είναι ορισμένοι ιοί. Σήμερα περίπου το 85% των θηλαστικών που χρησιμοποιούνται ως πειραματόζωα διεθνώς, είναι τρωκτικά, κυρίως ποντίκια. Προτιμώνται από τους επιστήμονες, επειδή είναι μικρά και σχετικά εύκολο να μελετηθούν στα εργαστήρια, ενώ αναπαράγονται γρήγορα κι έτσι μπορούν να φανερώσουν σε σχετικά σύντομο χρόνο αν και κατά πόσο έχουν περάσει στις επόμενες γενιές οι επιθυμητές από τους επιστήμονες αλλαγές.

Το κόστος της περιποίησης και διατροφής ενός ποντικιού-πειραματόζωου κυμαίνεται από 80 έως 130 δολάρια ανά ποντίκι, ενώ αντίστοιχα για μια κάμπια μόλις από 0,16 έως 0,32 δολάρια, σύμφωνα με την ιρλανδική έρευνα.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΥ ΗΛΙΚΙΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ – ΣΚΥΛΟΥ